در کوچه تنهایی می گذریم تا خود را به هفت قله عشق برسانیم

   اما قداست عشق را شکسته اند

   مدتی ست به باغ یاس ها می رویم

   اما یاس ها را در پنجره دلها ماندنی کرده اند

   از آن سوی پنجره ها به جاده ها نگاه کردیم

   غبار گرفتند

   گل های سرخ را در باغچه دلها کاشتیم

   انگار مردم دیگر گلها را هم دوست ندارند

   غزل، ترانه برای ما غریبه است

   عطر یاس، سبز بودن و سبز ماندن را از یاد برده ایم

   امروز باید بیایی       آخر دیگر انتظار سرآمده

   فرصت نیست بیا تا یاس ها را با نسیم دلنوازت از خواب بیدار کنی

   تا به دنیای زیبای غزل و ترانه عطر یاس هدیه کنی


 

نوشته شده توسط مهسا نیکروش در جمعه 1386/11/05 ساعت 12:49 موضوع | لینک ثابت